• Jan-Anne van Lunteren: ,,Het is mij snel te veel of te druk.''

    Hannie van de Veen
  • Jan-Anne van Lunteren.

    Hannie van de Veen
  • Jan-Anne van Lunteren.

    Hannie van de Veen

'Ik ben alleen, maar niet eenzaam'

WOUDENBERG Tegenwoordig krijgt het thema 'Eenzaamheid' veel aandacht op tv en van de overheid.

Zelfs de Vriendenloterij stelt in een spotje eenzaamheid te kunnen oplossen. Ook in Woudenberg zijn er activiteiten om eenzaamheid 'op te lossen', omdat het als iets onwenselijks beschouwd wordt.

De 58-jarige Jan-Anne van Lunteren woont alleen, heeft geen relatie en weinig sociale contacten. Hij wil graag zijn persoonlijke verhaal vertellen, omdat hij eenzaamheid niet als iets onwenselijks beschouwt en daarmee niet past binnen de algemene opvattingen over vriendschap en relaties. ,,Ik ben geboren als tweede kind van de plaatselijke boekhandelaar en woon al mijn hele leven hier. Hier wil ik ook blijven. Ik kies er zeer bewust en definitief voor om vrijgezel te blijven en een erg klein sociaal netwerk te hebben. Daar ben ik tevreden mee. Ik heb er nog nooit problemen mee gehad.

WEINIG CONTACT Meer contacten kan ik niet aan. Ik heb een leuke baan als postbezorger en administratief medewerker, heb één goede kennis, bezoek soms mijn moeder of familie en ga elke maand naar een bijbelkring. Daar spreek ik, net als in het appartementengebouw waar ik woon, wel mensen. Ook ga ik soms op vakantie of naar activiteiten in het Cultuurhuis of van Oud Woudenberg, omdat ik daar, net als mijn vader, belangstelling voor heb. Hij overleed acht jaar geleden. Ik heb geen tv, maar wel internet.

Als kind was ik veel ziek en ik had daardoor weinig contact met de klas. Pas op een Montessorischool in Amersfoort had ik een fijne tijd, maar die contacten zijn verwaterd. Ik volgde daarna de meao en had vier banen als administratief medewerker. Ik was vier jaar zonder werk, dat vond ik moeilijk.''

ENERGIE ,,Na een loopbaantraject, waarbij ook wat autistische trekjes vastgesteld werden, kwam ik bij Cycloon Post in Amersfoort terecht. Zij bieden mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een baan. Ik fiets er 's morgens vroeg heen, fiets daar ook veel en rijdt 's avonds weer terug. Dat alles kost mij veel energie. Dan heb ik geen behoefte meer aan sociale contacten, want ik wil ook mijn huishouding doen en zaterdags moet ik altijd werken.

Voor velen lijkt dit vreemd, maar zo zit ik in elkaar. Het is mij snel te veel of te druk. Ook als ik met pensioen ga blijft mijn netwerk erg klein. Professionals hebben geprobeerd mij ongevraagd advies te geven, maar ze zouden eigenlijk moeten luisteren. Ik heb mijn eigen kleine netwerk. Meer heb ik niet nodig. Mijn verhaal was voor de professionals die ik sprak een 'eyeopener'. Niet iedereen die alleen is, wil contacten of is eenzaam, maar dat snapt niet iedereen. Eenzaamheid is pas een probleem als je dat zelf zo ervaart en er last van hebt."

De denkfout is volgens Van Lunteren dat de reden of oorzaak van die eenzaamheid wel eens over het hoofd wordt gezien. Volgens Prof. De Jong Gierveld wordt onder eenzaamheid verstaan: ,,Het subjectief ervaren van een onplezierig of ontoelaatbaar gemis aan kwaliteit van bepaalde relaties. Het kan zijn dat het aantal contacten dat men heeft geringer is dan men wenst, maar het kan ook zijn dat de kwaliteit van de gerealiseerde relaties achterblijft bij de wensen."