• Over opvoeden met lef bij de Olijfboom, met Marianne Meerveld, Hanske Douwenga en Ellen van der Vlist.

    Joke van der Heide

'We rommelen allemaal maar wat aan'

WOUDENBERG Onder leiding van Hanske Douwenga, pedagogiekdocent aan de Hogeschool Utrecht, worden verbindingsavonden op de basisscholen gehouden over opvoeden met lef. De opkomst valt tegen, maar de input van de aanwezigen vinden de organisatoren waardevol.

Er zijn nu drie verbindingsavonden geweest op respectievelijk Kindcentrum Koningin Juliana, De Griftschool en De Olijfboom. De aanwezige ouders en andere betrokkenen bij kinderen en jongeren gingen met elkaar in gesprek. In de eerste ronde deelden zij opvoedervaringen.

Een moeder van een jongetje met als stempel 'lastig en druk' vertelde hoe zij zich schaamde toen zij met een boos kind van het schoolplein wegliep en de ene moeder tegen de andere hoorde zeggen hoe moeilijk haar kind is. ,,Je wil dan zeggen dat hij inderdaad soms lastig en druk is, maar ook een leuk jongetje is. Mensen oordelen zo snel. Met een moeilijk kind wordt er naar je gekeken. Ik heb al vaker gehoord dat mijn kind niet goed opgevoed is, terwijl ik mijn stinkende best doe. Ook andere kinderen krijgen dit mee. Zo krijgt je kind een stempel en dat wil je niet. Je wil dat je kind leuk wordt gevonden. Je bent het meest kwetsbaar over je eigen kinderen."

EENZAAM Ze vertelde ook dat ze zich vaak eenzaam voelt in de opvoeding van haar kinderen. Dat ze graag een keer zou horen van een andere ouder dat opvoeden moeilijk is en zeker bij haar zoon, maar dat ze het goed doet. Ze zou ook graag een keer met een andere ouder haar zorgen willen delen, maar durft dit niet goed, omdat ze ook haar zoon niet wil beschadigen. Gesteld werd op de avond bij De Olijfboom dat er lef voor nodig is om openlijk je verhaal te vertellen en op die avond kreeg zij de kans. Met als gevolg dat een moeder die eigenlijk nooit over haar problemen met één van haar kinderen spreekt, reageerde en heel open was over haar twijfels en de impact die dit kind heeft op de rest van het gezin. Zij stelden samen dat je allemaal maar wat rommelt en zo goed mogelijk je best doet.

Er was ook een jonge moeder die juist wel leuk contact met een andere moeder heeft. Met wie zij haar vragen en zorgen over de kinderen bespreekt. Dat ervaart zij als heel prettig, want zo kwam zij er bijvoorbeeld achter dat iets wat zij als probleemgedrag zag helemaal niet zo'n groot probleem was. Dat het andere kind precies hetzelfde gedrag vertoonde en dat het gewoon hoorde bij de leeftijdsfase. Zo kan je elkaar helpen, werd er gesteld. Samen in gesprek gaan met andere ouders was voor haar ook de reden dat zij naar de verbindingsavond was gekomen. ,,Je kan van elkaar leren", gaf ze aan.

PERFECTE PLAATJE Een vader van drie kleine zoontjes die opvoeden soms heel ingewikkeld vindt, zeker na een dag hard werken, vertelde dat er binnen zijn vriendenkring niet over wordt gesproken. Dat herkenden ook anderen. ,,In deze veranderende samenleving is er steeds meer een tendens dat ouders binnen de muren van hun eigen huis vragen over de opvoeding oplossen.

Zij volgen netjes opvoedadviezen uit boeken op en treden niet met hun vragen of problemen naar buiten. Daar tonen zij het perfecte plaatje, terwijl de werkelijkheid anders is en het lef vraagt om het initiatief te nemen om je opvoedvragen openlijk te bespreken", aldus Hanske Douwenga.

GEMEENSCHAP In de tweede ronde kwam de vraag aan de orde hoe je als gemeenschap verantwoordelijkheid kan nemen. Besproken werd de vraag wat de school kan betekenen voor ouders met opvoedvragen of -problemen. Een moeder gaf aan dat de peuterspeelzaal al signalen had afgegeven over haar kind. Dat ze eerst dacht: 'waar heb je het over?', maar zich later wel realiseerde dat zij er iets mee moest doen en dat voor haar dit vroegtijdige signaal van een professional dus heel belangrijk is geweest.

Ouders geven aan dat zij ondersteuning soms wel missen. Tot de 4-jarige leeftijd van je kind word je begeleid als ouder door het Consultatiebureau en dan word je als ouder 'losgelaten', terwijl het dan pas begint volgens een ouder. Daarom zijn de basisscholen zo blij met het initiatief van het sociaal team om één keer per maand een ochtendspreekuur te houden op de basisscholen. Hier kunnen ouders en leerkrachten heel laagdrempelig terecht met opvoedvragen, zonder dat hun kind een stempel krijgt.

SCHOOL Voor de school ziet een leerkracht ook een rol als verbindende factor tussen ouders. Wanneer een gezin problemen heeft door ziekte of scheiding, proberen zij ouders te koppelen voor halen en brengen of een keer extra spelen. Meerdere professionals benadrukten dat de effecten van scheiding op kinderen groot zijn en dat daar vroegtijdig op ingespeeld zou moeten worden. Een mogelijk idee is om een keer een training met meerdere Woudenbergse scholen te organiseren voor gescheiden ouders.

Lokale samenwerking zou ook voor kinderen kunnen. Er zijn in Woudenberg relatief veel kinderen met autisme, die voor behandeling vaak naar Amersfoort moeten. Er zou bijvoorbeeld ook gekozen kunnen worden om sociale vaardigheidstrainingen lokaal op één basisschool te organiseren, bij voorkeur na schooltijd.

De lokale gemeenschap als de kerk, buren, vrienden en verenigingen kunnen ook een belangrijke rol spelen. Nog wel belangrijker zelfs dan de scholen, vindt Ellen van der Vlist, directeur coöperatie De Kleine Schans. Een moeder vertelde hoe mooi een hechte gemeenschap als Woudenberg bij haar werkte toen zij het zwaar had. Zij kreeg zoveel hulp aangeboden vanuit alle kanten dat zij zich gedragen voelde.

De verbindingsavonden worden georganiseerd door de coöperatie De Kleine Schans, Jeugd-Punt, Buurtgezinnen en de gemeente. Op 13 november is er een verbindingsavond In De Wartburgschool en op 14 november in de Jan Ligthartschool. De inloop is vanaf 19.15 uur en de avond start om 19.30 uur.